Een verkennend onderzoek van de Rekenkamer Rijswijk, uitgevoerd door Erik van Marissing en Hille Hoogland, laat zien dat de gemeente Rijswijk allerlei inkomensondersteunende regelingen en voorzieningen biedt, maar dat inwoners desondanks moeite hebben om hun bestaanszekerheid te vergroten, hun armoede te doorbreken en hun schulden aan te pakken.
De verklaringen zijn divers, zo blijkt uit gesprekken met inwoners en bezoeken aan voorzieningen zoals de Voedselbank, een wijkcentrum en het Huis van de Stad: inwoners zijn onbekend met regelingen en voorzieningen, ervaren aanvraagprocedures en toelatingseisen als complex en streng en voelen zich niet altijd juist bejegend. Ook spelen persoonlijke belemmeringen zoals schaamte, stress, angst, taalvaardigheid en digitale vaardigheid een rol bij de mate waarin inwoners aanspraak maken op regelingen en voorzieningen.
“Wat nodig is, is dat je tijdens een lange rit met allerlei gebeurtenissen iemand naast je hebt die met je meekijkt en meedenkt”. Deze uitspraak van een inwoner van Rijswijk vat de essentie samen van het werken aan bestaanszekerheid: het gaat niet alleen om welke ondersteuning de gemeente biedt, maar ook om de manier waarop inwoners die ondersteuning weten te vinden en de moeite die ze moeten doen om aanspraak op regelingen te maken.
Tijdens de behandeling van het rapport, op 9 juni 2026, hebben verschillende partijen uit de gemeenteraad vragen gesteld. In de vergadering van 23 juni 2026 is een motie ingediend om een papieren versie van de sociale kaart te ontwikkelen en deze actief onder de aandacht te brengen via maatschappelijke partners, wijkcentra, de bibliotheek, gemeentelijke communicatiekanalen en lokale media. De motie is niet aangenomen. Zie ook het artikel in het Rijswijks Dagblad van 1 juli.
Het rapport ‘Bestaanszekerheid en sociale participatie van Rijswijkers’ is te downloaden vanaf de website van de Rekenkamer Rijswijk.